chciałam się oswoić z ciszą zanikającego pulsu

gdy ty wtulając się w odwieczną tajemnicę z godnością

bez płaczliwych szeptów i bez odwracania

z pokorą indyjskiego słonia wchodziłaś tam

jak do siebie

jak do dawno wyczekiwanego miejsca

a jednak i pomimo

trochę  zapadłam się w twoją śmierć